Naszym zdaniem

Metody rozwoju osobistego i zawodowego w organizacji

Metody rozwoju osobistego i zawodowego w organizacji

O rozwoju ludzi w organizacji można pisać doktoraty, ale większość specjalistów zgadza się z twierdzeniem, że cechą weryfikującą organizację, jako uczącą się jest pewien styl zarządzania współgrający z kulturą organizacji, który nie tylko umożliwia, ale w dużym stopniu inicjuje wszelkie zachowania rozwojowe. Oczekiwanych efektów należy spodziewać się wyłącznie pod warunkiem przedsięwzięcia działań wychodzących nieco poza rozwój umiejętności czy poszerzanie wiedzy – należy również pamiętać o kształtowaniu postaw.

Uczymy się, aby się zmieniać, rozwijać. Znanych jest wiele metod prowadzących do:

  • wzrostu kompetencji pracowników,
  • poszerzenia ich wiedzy,
  • wyzwolenia postawy aktywnej i zaangażowania.

Poniżej plusy i minusy tych najbardziej popularnych:

Szkolenia wewnętrzne:
(+):
tematyka idealnie dostosowana do problemów firmy,
płynny przepływ informacji w firmie,
mniejsze koszty,
(-):
subiektywne spojrzenie,
obarczone relacjami wewnątrz organizacji,
niebezpieczeństwo powielenia błędów i schematów.

Szkolenia zewnętrzne:
(+):
bardzo wysoki poziom merytoryczny i organizacyjny (założenie),
wysoko wykwalifikowani prowadzący (założenie),
nowe wiadomości spoza organizacji,
(-):
obarczone ryzykiem ze względu na koszty, wiele firm szkoli jedynie kluczowych pracowników.

Coaching wewnętrzny:
(+):
Coach jest teoretycznie zawsze dostępny,
Coach szczegółowo zna organizację firmy,
(-):
obarczony ryzykiem braku obiektywizmu,
bywa zakłócany relacjami osobistymi.

Coaching zewnętrzny:
(+):
bardzo duży przyrost wiedzy w miejscu pracy,
spojrzenie z zewnątrz,
świeże pomysły,
(-):
bardzo wysokie koszty,
obarczony ryzykiem.